Geef iemand een krop romainesla en de kans is groot dat er een caesarsalade op tafel belandt. Niet zo gek, want die romige caesardressing is moeilijk te weerstaan. Mét of zonder ansjovis, net wat jou gelukkig maakt.
Als je niet meer hoeft uit te leggen wat iets is, weet je dat je het gemaakt hebt. Zelfs mensen die niet voor het slapengaan een kookboek lezen (of iets van M.F.K. Fisher, Gabrielle Hamilton of Dan Barber) of wekkers zetten voor die ene reservering waar het wildplukmenu met 12 gangen wijnpairing om 16:00 live gaat, kunnen uitleggen wat er in een caesarsalade thuishoort.
En dan bedoelen we een klassieke caesar, want tegenwoordig kan je ook een ceasar maken van spruitjes, boerenkool en witlof – allemaal dankzij het belangrijkste element – tromgeroffel! – de caesardressing!
Hoe ‘hoor’ je een caesardressing te maken?
De ontstaansgeschiedenis van de authentieke caesarsalade is opgeschreven door Julia Child in From Julia Child’s Kitchen, gepubliceerd in 1975. Daarin vertelt Julia over een tripje naar Tijuana (Mexico) waar ze als kind aanschoof in het restaurant van Caesar Cardini, een restaurateur uit San Diego die een jaar eerder de salade had bedacht.
De Amerikaanse website Serious Eats beschrijft Julia’s herinnering, hoe ‘Ceasar zelf de grote serveerwagen naar de tafel reed en de romaine in een grote houten kom mengde. Ik zie hem nog twee eieren boven de sla breken en erdoor scheppen, terwijl de bladeren langzaam romig werden doordat het eigeel zich eromheen vouwde.’
Volgens Julia werd de oorspronkelijke Caesarsalade gemaakt met de kleine, malse binnenste bladeren van romainesla. Die bleven heel, zodat je ze met je vingers kon eten. De salade werd aangemaakt met olijfolie, citroensap, Parmezaanse kaas, versgemalen zwarte peper, knoflook en eieren die precies één minuut waren gekookt.
Wat is beter: een emulsie of de klassieke caesardressing aan tafel – oftewel de husselvariant?
En belangrijker: een caesardressing met of zonder ansjovis? Wij geven zelf de voorkeur aan de geëmulgeerde dressing. Simpelweg omdat olie zich goed aan waterige blaadjes sla hecht en citroensap en andere waterige ingrediënten naar de bodem van de schaal zakken. Klop je er echter een dressing van, dan zal elk blaadje gehuld worden in een romige, verslavend lekkere vettige kaassaus. Precies wat je wil.
Voor zo’n emulsie kun je het beste de staafmixer uit de kast trekken. Net als bij een mayonaise stop je het ei, citroensap, Worcestershiresaus, knoflook en de parmezaan in een hoge beker en voeg je er tijdens het mixen heel langzaam olie bij. Gebruik liever een neutrale olie want olijfolie wordt snel bitter vanwege de hoge draaisnelheid (dat zorgt voor warmte).
En die ansjovis? Volgens Rosa Cardini, de dochter van bedenker Caesar Cardini, hoort die er absoluut niet in. De ansjovissmaak kwam volgens haar namelijk al van de Worcestershiresaus. En toch – je voelt hem al aankomen – stoppen wij de kleine zilte visjes liever wél in de dressing.
Zonder ansjovis voelt een caesardressing naakt, als een schnitzel zonder korst, als vogels zonder vers. Juist de umami van de ansjovis geeft de dressing diepte en body en maakt van deze salade een gerecht dat zó verslavend lekker is, dat het nog nét geen fastfood is.
6x salades met caesardressing
Gekonfijte citroen geeft je dressing een frisse kick. Liever geen kip? Vervang kipfilet door gekookte eitjes.
naar recept
De sojasaus in de dressing vervangt ansjovis en geeft de salade een oosterse kick. Echt fantastisch lekker!
naar recept
Een echte klassieker: de caesarsalade. Gebruik radicchio voor een licht bittere smaak en garneer met zelfgemaakte knoflookdressing.
naar recept
Donna Hay geeft de klassieker een eigenwijze twist met boerenkool.
naar recept
Zoals de naam al doet vermoeden, smelt deze botermalse zalm met avocado-caesarsaus op je tong. De geroosterde broccoli geeft een heerlijke bite aan het gerecht. Tip van Janneke: “Doe de zalm-basilicumbouillon niet weg! Ik bewaar ’m in de koelkast of diepvries en zet de bouillon later in voor een zalmrisotto.”
naar recept
Oud brood weggooien is echt verleden tijd. Het is namelijk een prachtig ingrediënt om elk gerecht meer structuur en body te geven! Niet alleen aan een lekkere Toscaanse broodsalade met vijgen of zoete aardappels met pangrattato, maar ook aan een caesarsalade met krokante Scotch eggs. Gooi brood dus niet weg, maar geef het – volledig no waste – een nieuwe bestemming. Zin gekregen in meer inspiratie voor gerechten met brood? Check onze lijst met 154 recepten!
naar recept
Caesarsalade met citroenkip is een topgerecht. Een simpele toevoeging van citroen en sesamzaadjes geeft de gebakken kip een heerlijke oppepper. Tip: serveer de salade met lekker veel dressing en versgeraspte parmezaan – en een glas gekoelde witte wijn. Je kunt ook caesarsalade maken met geroosterde boerenkool!
naar recept