waarom jouw tonijnsalade waarschijnlijk beter kan

waarom jouw tonijnsalade waarschijnlijk beter kan

Er zijn zoveel dingen op te noemen waarom een blik tonijn geweldig is. Tonnato, niçoise, empenadas, tuna melt. Maar de eerste is altijd en forever tonijnsalade. Simpel genoeg voor een kantoorlunch, chic genoeg voor op toastjes bij de borrel.

Ik ben sinds kort in de rouw vanwege het kindervocabulaire van mijn dochter van twee, dat dreigt op te lossen in vergetelheid als ik het niet hier opschrijf. Waar ze eerder nog to-no-nijn zei (en ook ko-no-nijn) en het erg gezellige poe-tie (smoothie), sjoo-la-la (chocolade) en bullebak (prullenbak), voegt ze zich nu steeds meer bij onze saaie, uniforme volwassentaal – waardoor anderen haar wel vaak beter begrijpen, dat dan weer wel.

Groter groeien, zoals ze het zelf noemt, komt gelukkig met ander voordelen. Zo mag ze als ze groter groeit ‘wijn en koffie drinken’, duurt nog erg lang, maar getuigt wel van de prioriteiten op de juiste plek (heeft ze niet van een vreemde).

Míj́n grootste voordeel is natuurlijk dat ze een steeds betere keukenhulp wordt. Gisteren heeft ze tuinbonen voor me gedopt en ik weet zeker dat we binnenkort samen een tonijnsalade maken die ik dan liefkozend to-no-nijnsalade zal blijven noemen, tot ze er gek van wordt. Zoals mijn moeder nog altijd grapt met mijn hakgeballen. Goed, je bent hier natuurlijk niet voor mijn kinderanekdotes. Waar blijft die tonijnsalade?! Komt-ie!

Wat hoort er thuis in mijn tonijnsalade (en wat niet)

Een lekkere tonijnsalade is smeuïg, fris, plezierig vet en heeft her en der knapperige elementen – hoewel niet iedereen het daar mee eens is.

Ik begin meestal met het aansauzen van de stukken tonijn. Met mayonaise zit je altijd goed, maar je kan het ook lichter maken met bijvoorbeeld Griekse yoghurt, crème fraîche (niet veel lichter…) en als het echt moet hüttenkäse. Maar doe mij maar die mayo.

Dan de zuren. Ik ben gek op mosterd dus een lepeltje Dijon voelt hier op zijn plek, net als citroenschil – niet te zuinig! – eventueel citroensap (niet nodig als je een zure yoghurt of mayonaise gebruikt) en zeker kappertjes. Die zijn zuur en ook lekker zout.

Voor team crunch: ga los met de bleekselderij, fijngesnipperde rode ui en verse kruiden zoals dille en peterselie. Er zijn liefhebbers van appel door de tonijnsalade, dat ben ik niet, maar jij misschien wel! Als ik écht een knappertje mis strooi ik wat chipjes over mijn broodje tonijn. Probeer maar.

Nu komt mijn ‘ordinaire’ toevoeging. Een fles die je vast in de koelkast hebt liggen en ik hier uitermate geschikt voor vind. Het is rood, vrij zoet, met net genoeg zuren en het brengt de tonijnsalade heerlijk in balans. Het is… ketchup. Om hem dan weer iets sjieker te maken doe ik er graag veel versgemalen zwarte peper doorheen evenals wat geroosterde venkelzaadjes.

Hoe maken andere chefs tonijnsalade?

Tuna salad salad van Alison Roman

De leukste tonijnsalade is geen tonijnsalade maar een salade met tonijnsalade. Volg je hem nog? Alle Alison Roman fans knikken nu resoluut hun hoofd richting het scherm. Alison Roman maakt namelijk een mayonaise-achtige salade van een blikje tonijn en serveert die bovenop grote, uit elkaar getrokken bladeren ijsbergsla met extra veel bleekselderij.

Zoals ze schrijft op haar website kan het haar eigenlijk weinig schelen welke tonijn je gebruikt: op olie of op water, gekocht in Italië of bij de super om de hoek, uit blik of een glazenpot. Waar het haar wél om gaat: ‘Zit er precies genoeg mayonaise in (precies genoeg)? Heeft de tonijn de perfecte structuur (niet te grof, en absoluut nooit papperig)? Is de salade lekker fris en zuur met een duidelijk smaak van uien? Zit er bleekselderij in, en misschien wel een beetje ’té veel dille’? En speelt ijsbergsla op de een of andere manier een rol?’ Op al die vragen antwoordt Alison Romans tonijnsalade salade volmondig: ja.

De tonijnsalade van Rutger bakt

Onze ‘eigen’ Rutger bakt gaat voor een hele andere variant. Hij mengt voor zijn tonijnsalade de tonijn aan met ansjovis (extra hartig en vissig), sjalot, cornichons, appel (kijk daar heb je de liefhebber) en peterselie. En dat uiteraard gemengd met 3-4 eetlepels lekkere mayonaise. Kappertjes zijn optioneel en garneert Rutger er bovenop.

The New York Times cooking

Op The New York Times Cooking website staat een recept voor een klassieke tonijnsalade met 5 sterren van 3347 thuiskoks. Dat trekt direct mijn aandacht. De usual suspects staan allemaal op een rij: tonijn uit blik, mayonaise, bleekselderij, rode ui, kappertjes, citroensap, maar ook… paprika! Een leuke tip van een van de lezers van de Amerikaanse krant die ze oppikte toen ze in een delicatessenzaak werkte: ‘pak de tonijn met je handen vast en knijp het overtollige vocht eruit. Daardoor wordt de tonijn droger, waardoor de smaken in het recept – zoals citroensap en mayonaise – beter in de tonijn kunnen trekken, zonder dat het geheel zompig wordt.’

Een vega variant van Yvette van Boven

Voor de vegetariërs onder ons heeft Yvette van Boven een leuke variant bedacht in de Volkskrant. In plaats van tonijn gebruikt ze een blik kikkererwten aangemaakt met vegan mayonaise (Remia is mijn favoriet, die gebruiken ze ook bij de deli van Arket). Daar gaat wat fijngehakte augurk bij, mosterd, kappertjes, een halve rode ui én nori, voor een wuif zeelucht in je to-NO-nijnsalade.

Lees ook: zo maak je zelf de beste kop Indiase melkthee