Alison Roman was onlangs in Nederland en we hadden het geluk met haar te spreken over haar nieuwe boek dat…. helemaal over koken uit je voorraadkast gaat.
Want als er íemand is die goed kan koken met ingrediënten uit de voorraadkast, dan is het Alison wel. In het boek deelt ze haar favoriete manieren om alledaagse ingrediënten uit potten, blikken en zakken om te toveren tot iets bijzonders. Van troostrijke pastagerechten tot frisse salades en hartige baksels: dit boek viert de kunst van koken met wat je al in huis hebt. Je koopt het boek hier.
Alison, als ik naar de receptfoto’s in dit boek kijk ziet het er heel ‘echt’ uit. Kook je alles zelf?
‘Ja, alles! Het lijkt erop dat ik mijn eigen “food fingerprint” heb: het voelt belangrijk voor me dat als je naar een foto kijkt, het eruitziet zoals ik het kook—onvolkomenheden horen bij het echte leven. We hebben alle gerechten ook echt in mijn eigen huis gefotografeerd, zodat je dingen zoals een potje sjalotpasta ziet in mijn ‘setting’. Ook de illustraties wilde ik toevoegen om een eigen sfeer te creëren.’
Welk effect hoop je dat dit boek op mensen zal hebben?
‘Ik hoop dat ze zich zelfverzekerder zullen voelen. Koken met weinig ingrediënten is de sleutel. Je hebt geen 20 ingrediënten of ingewikkelde methodes nodig voor het beste of lekkerste resultaat. Als je kookt met wat er in je voorraadkast ligt, maak je vaak iets wat lekkerder is dan je je had voorgesteld. Je hebt al die extra ingrediënten niet nodig.’
Als je door het boek bladert, viel me op dat je wat weghebt van Mediterrane vrouwen in hun keukens, de manier waarop zij koken. Herken je dat?
‘Absoluut! Minder is meer: veel olijfolie, knoflook, ansjovis. Houd het eenvoudig. Kook een groente op de manier waarop hij wil worden gekookt — luister er gewoon naar. Gebruik een pan, maar denk niet te moeilijk na. Kook intuïtief. Vertrouw op jezelf. Als ik een ingrediënt niet heb, vervang ik het gewoon.’
De recepten zijn bijna als een geruststellende, troostende reactie op hoe we tegenwoordig naar eten kijken—door de lens van sociale media. Was dat de bedoeling, of is dat vanzelf zo gegaan?
‘Het is een reactie daarop. Mensen maken vaak recepten voor sociale media om visueel geconsumeerd te worden: Ziet dit er goed uit op een foto? Maakt dit gerecht een goed filmpje? Maar niet: Kan ik dit koken? Smaakt het lekker? Mijn eten mag dan mooi zijn, maar het is gaat nooit om effectbejag. Ik kook voor jou, je huis en je keuken.’
De gerechten in Something from Nothing hebben een mooi, aards kleurenpalet. Wat vind je van bruin (donkergroen, donker alles) eten?
‘Het is een voorraadkastboek—de meeste ingrediënten in je voorraadkast zijn aards van kleur. Mijn vorige boeken zaten juist vol met kruiden en felle kleuren, hier is dat logisch niet zo.’
Welke kooktechnieken vind je leuk of heb je ontdekt in dit boek?
‘Het is moeilijk te zeggen wat ik ontdekt heb, omdat ik gewoon aan het koken was. Het is alsof ik mensen aanwijzingen geef, hen de weg wijs—ik probeer je te vertellen wat je zoekt. Of nog beter: gooi de kaart weg en ga een wandeling maken.’
Als ik “azijn” tegen je zeg, wat zeg je dan?
‘Ik hou van azijn! Azijn toevoegen aan veel gerechten maakt ze zoveel beter. Het wordt echt ondergewaardeerd. Als je na dit boek witte azijn in je voorraadkast hebt, ben ik heel trots.’
Welke ingrediënten heb je voor dit boek herontdekt?
‘Het zijn denk ik mijn favorieten waar ik altijd al van hou: ansjovis, sojasaus, vissaus, knoflook en chili.’
Ik zie geen zoete recepten? Was dat opzet?
‘Dit was een voorraadkastboek, dus geen desserts—het gaat om het gebruik van je voorraadkast voor hartige gerechten.’
Als je alleen een paar aardappelen, wat knoflook, lente-uitjes en misschien een citroen had, wat zou je daar dan mee doen?
‘Ik zou er een miljoen dingen mee kunnen doen! Zoals aardappelen lang roosteren met knoflook, citroen en olijfolie tot ze goudbruin zijn. De citroen wordt dan jamachtig en de knoflook goudbruin. Of de aardappelen koken, knoflook met citroen fijnhakken, en ze heerlijk daarin wentelen. Ze smashen in een koekenpan en bakken met citroen en knoflook.’
Wie of wat is je bron van inspiratie? Kookboeken?
‘Nee niet echt. Mijn zoon van 1 is mijn grootste inspiratiebron op dit moment. Ik kook voor hem en probeer uit te vinden wat hij lekker vindt (of niet: en ik heb zo’n hekel aan voedselverspilling!) Verder kook ik op basis van mijn stemming, voorkeuren, seizoen en gelegenheid.’
Heb je een idee waarom jouw manier van koken zo populair is geworden?
‘Ik denk dat de recepten werken. Als mensen ze maken, slagen ze erin. Als je iets probeert en het bevalt niet, ga je er niet meer naar terug.’
De essentie van een goede kok of goede kookpraktijk?
‘Niet naar je telefoon kijken, fijne muziek opzetten en er echt van genieten zonder haast. Het is zo makkelijk om je eten te laten bezorgen, dus koken is nu een echte keuze.’
Eerste gerecht dat je voor het boek in gedachten had?
‘Ach, ik weet het eerlijk gezegd niet. Ik denk dat het waarschijnlijk de sjalotpasta was, die ik al eerder gedeeld had via socials. Ik wist dat ik die in het boek wilde opnemen.’
Tot slot, wat heb je hier in Nederland tot nu toe geproefd?
‘Drop, stroopwafels, bitterballen, witte asperges, garnalen uit de Noordzee en natuurlijk een heerlijke appeltaart, bij Café Papeneiland in Amsterdam.’
Recepten uit Something from nothing:
Alison Roman: 'Matzeballensoep is voor mij onlosmakelijk verbonden met liefde. Het was het eerste gerecht waar ik verliefd op werd, het eerste voedsel dat ik associeerde met zorg en tederheid.'
naar recept
Alison Roman: 'Het zijn heel eenvoudige, erg lekkere gehaktballen zoals je die krijgt in ouderwetse Italiaans-Amerikaanse restaurants. Ik vind ze perfect: een mix van runder- en varkensgehakt, met panko (daar kun je echt van alles mee doen) geweekt in ricotta en gebonden met ei. Er gaat rauwe ui en knoflook in, een heleboel verse peterselie en een flinke hoeveelheid zoutige Parmezaanse kaas. Je braadt ze eerst in de pan aan voordat je de saus gaat maken, want in de oven alleen worden ze niet bruin genoeg. Ik geef toe, dat is wat meer werk, maar je wordt beloond met uitgesmolten vet, krokante aanbaksels en heerlijke gehaktballen die de saus extra smaak geven.'
naar recept
Nee, je hoeft de aubergine niet met zout te bestrooien; nee, we gaan de aubergine niet bakken. Ja, het wordt melanzane alla parmigiana, maar lichter, frisser, pittiger, krokanter.
naar recept
Bekijk ook dit eerdere interview met Alison: Alison Roman over toetjesmensen (ze is er zelf geen)