Onze vinoloog Ellen Dekkers is net terug van een wijnreis met delicious.lezers in de Penedès. Ze loopt over van de verhalen en wil haar nieuwste wijnervaringen graag met iedereen delen. Zo mooi en lekker was het!
‘Het was prachtig weer in de Penedès. Lekker warm, dus de witte wijnen smaakten erg goed én de cava vloeide rijkelijk. Ik ben verliefd geworden op de xarel-lo druif, een lokaal ras uit deze streek, die perfect past bij de kersverse vis uit de Middellandse zee.‘
‘Het bijzondere van dit gebied is de prachtige ruige natuur en dat vlakbij Barcelona. Zodra je die drukke stad uitrijdt, ben je binnen 45 minuten in authentiek Spanje waar nauwelijks nog toeristen komen. Het is een weids landschap, glooiend en heel groen met op de achtergrond rotsachtige heuvels en op de voorgrond de zee. Waar je ook kijkt, zie je druivenranken, slingerweggetjes naar rustige dorpjes. Hier wordt Catalaans gesproken, Catalunia op zijn Catalaans!’
‘We verbleven in een heel knus biohotel met eigen moestuin in een prachtige landelijke setting. De eigenaren zijn allebei superkoks. Zij hebben ons elke dag weer in de watten gelegd. We aten onze vingers bijna op en likten de borden schoon, zo heerlijk was alles. Groentegerechtjes, schaal- en schelpdieren, lamsvlees, alles even puur en vers tot aan de amandeltaart toe. We zijn onder begeleiding van Florian (de eigenaar van het biohotel Cal Ruget) naar de zaterdagmarkt in Villafranca geweest. Chocolaatjes, Catalaans brood, kaas, worst, gedroogde vis, noem maar op, alles hebben we geproefd!’
‘De Penedès is bekend om zijn cava’s; Spanje’s mousserende wijn die wordt gemaakt zoals champagne. Maar wij gingen ook voor de minder bekende wijnen. Dit is namelijk hét biologische wijngebied van Spanje. Hier zitten de bio-pioniers, zoals wijngoed Albert I
Noya waar Josep Maria vanaf 1982 de eerste in heel Spanje was die biologisch gecertificeerde wijn maakte. Ook bij de gigant Torres was het indrukwekkend om te zien hoe zo’n enorm wijnbedrijf miljoenen flessen wijn maakt op een zo duurzaam mogelijk manier. Zelfs Miguel Torres himself rijdt in een hybride auto, terwijl hij zich makkelijk een Aston Martin of Ferrari kan permitteren.‘
‘Ons eerste bezoek was bij Mont Rubi, een heel klein wijnhuis in een piepklein dorpje ver weg van alles en iedereen. Josep Queralt Galimany, een zeer bevlogen wijnmaker nam ons mee de heuvel op naar een ruïne. Althans zo zag het eruit. Een oude vervallen schuur met daarnaast een grote houten deur. Daar hingen allemaal trosjes druiven aan een waslijn te drogen. Zo mooi! Dat had ik nog niet eerder gezien. Al die trosjes zo prachtig naast elkaar als muzieknoten op een notenbalk. De zon scheen naar binnen, het leek wel kunst.’
De druiven drogen daar voor een aantal maanden en Josep wacht op een schimmeltje die de druiven nog meer laat indrogen. Daarna maakt hij er een zoete wijn van en laat de wijnen 9 maanden rijpen op houten vaten. Dit doet hij van de witte xarel-lo druif, maar hij maakt ook zoet van een rode, bijna uitgestorven druif de sumoll. Ook gevaarlijk lekker omdat deze wijn nog zulke heerlijke verfrissende zuren heeft. Iedereen was verkocht! Al zijn wijnen zijn top, zo fris en zo puur. Hij werkt (uiteraard!) biologisch en op een zo natuurlijke manier. Helaas waren veel wijnen uitverkocht maar we hebben toch nog wat pareltjes kunnen scoren. ‘
