Eén hap en je staat direct weer in de keuken van je moeder. Compleet met Römertopf, bruine tegeltjes op het aanrechtblad en een pak custerdpoeder binnen handbereik. Eten heeft het rare vermogen om je te laten tijdreizen. Aan welk gerecht denk jij als je aan je moeder denkt?
We vroegen het onze collega’s en al snel kwamen de verhalen los. Over moeders die uitgeknipte recepten bewaarden in zelfgemaakte boekjes, appeltaarten die een begrip werden en kapucijners die tegenwoordig idioot duur zijn maar toen vaste prik waren.
Zo heeft iedereen zijn eigen herinneringen. Of je ze nu samen nog eens kunt ophalen of ze zelf moet koesteren. Wie heeft er niet een gerecht dat meer is dan eten alleen?
Deel jouw verhaal vooral met ons via Instagram DM! We zijn benieuwd.
Testkok Julia:
Ik heb mijn liefde voor koken zeker van m’n moeder. Ze heeft een boekje vol met uitgeknipte Allerhande-recepten, recepten uit de krant, op briefjes geschreven recepten van vriendinnen, mijn oma’s of koks van restaurants waar ze iets lekkers at, en overgeschreven recepten uit kookboeken die ze wilde bewaren voor ze de boeken naar de kringloop bracht.
Mijn favoriete kookboek om als kind door te bladeren om iets voor het avondeten uit te kiezen. Iets wat ik vaak koos (en nu nog steeds soms zelf kook), is tagliatelle met peterselie-roomsaus, gekookte broccoli en blokjes gekookte ham. Echt kindereten, maar ook echt comfort food. Al maak ik ‘m nu wel iets anders, met veel meer peterselie, veel versgemalen zwarte peper door de saus, met geroosterde broccoli en soms met blokjes gerookte tofu als ik vega wil eten.
Els, online coördinator:
Ik ben opgegroeid tussen de aardbeienvelden en aspergebedden. Dus alles met die ingrediënten, en Ujese Spaanse kersen, doet sowieso denken aan thuis. Mijn moeder zegt soms dat ze niet zoveel heeft met koken, maar dat is haar eigen bescheidenheid. Ondertussen kookte ze iedere dag en kwamen veel van haar ingrediënten uit eigen tuin.
Eén keer per week fietsten mijn moeder en ik naar de andere kant van het dorp om vier kilo jonagold voor 3 euro 85 (mag jij raden in welk decennium dit was) te halen. In zo’n plattelandswinkeltje dat altijd een beetje zompig naar aarde rook en waar ik me steevast verbaasde over de weegschaal die net zo groot was als ikzelf. Met een beetje gelukt haalden we een extra zak appels voor appeltaart. Haar versie (soms met verkruimelde amandelspijs door het appelmengsel) was en is een begrip onder vrienden en familie. Vandaag is mijn lucky day: ik zie niet alleen mijn moeder, ze heeft ook nog appeltaart voor haar kinderen en kleinkinderen gebakken.
Laura, tekstcoördinator:
Mijn moeder werd 90 jaar en ik mis haar eten zo soms. Vooral in bepaalde seizoenen: als er weer verse kapucijners zijn, die toen ik kind was helemaal niet zo idioot duur waren als nu. Kapucijners dus met uitgebakken sjalotten, spek en krieltjes, heerlijk rook dat. Of haar feestelijke sinaasappelbavarois, die soms mislukte omdat de gelatine niet werkte en die we dan aan het aanrecht mochten oplepelen.
Haar ’rijst met een rommeltje’ vond ik ook zooo lekker, gewone witte rijst met veel groenten of haar spaghettisaus van rul gebraden gehakt, veel verse tomaten en rode wijn met Parmezaanse kaas erover. Erbij een schaaltje geraspte komkommer met radijs en veel peper. Vrijdags aten we vis want dan was er markt, gebakken scharretjes of stoofaal (nooit meer gegeten sinds 1978!) met puree, prei en bietjes met zilveruitjes. Good old days, bye mam!
Bekijk ook: hier shop je de mooiste serviezen volgens de delicious.redactie