Een eco-farm-camping met permacultuur-moestuin, boomgaard en voedselbos in wording, dat klinkt goed als zomerbestemming. Gewoon op ons grootste waddeneiland! En ‘camping’, noem De Waelde Tuin gerust een Texelse oase!
Zodra de contouren van het eiland zichtbaar worden vanaf de boot en de tierende zilvermeeuwen het geluid van autogeraas en haast overnemen, begint de rust. Het onmetelijke landschap van zee en strand, van neongroen wier vastgeplakt onder lang gestrekte dijken nodigen uit om kortstondig – of langer – in te verdwijnen. Want wie vaker op Texel is geweest weet hoe heerlijk je hier je hoofd leeg kan maken. Het is alsof de ontspanning je komt aanwaaien, gratis en voor niets.
Maak je agenda leeg
Dat gevoel van niks moeten of ‘minder getemd leven’, zoals ze het zelf noemt, wilde Valerie Jongeneel delen met haar gasten. In 2025 nam ze een boomgaard over van zes hectare zonder enige kennis van fruitbomen. Maar dat hinderde haar niet. Met respect voor de natuur ging het gif de prullenbak in, en bedacht Valerie samen met haar vriend én zakenpartner Joram – en de vele helpende handen – manieren om juist samen met de insecten en dieren aan een gezond ecosysteem te bouwen.
Bloeiende boomgaard
Nu, een jaar later, rennen er kippen, loopeenden, paarden en ezels rond in de boomgaard. De tuin zindert van leven. Alles geurt, bloeit, rijpt – en nodigt uit om te proeven. En dat mag! Je kunt op eigen houtje een tuintour wandelen langs de bessenstruiken, vergeten groenten, eetbare bloemen en bomen vol pruimen, appels en peren.
Of ga begeleid mee naar het jonge voedselbos waar kweepeer, mispel, hazelaar en duindoorn groeien, tussen een onderlaag van bosaardbei, brave hendrik, daslook en wilde postelein. Laat Valerie je er alles over vertellen, want haar pure enthousiasme is aanstekelijker dan dat van een kind. Proef de lekker rinse appelsap en ontbijt met zelfgemaakte jam. Want ja, je mag hier ook wakker worden!
Kruip onder een warm dekbed en slaap onder de sterren
Op je ontdekkingstocht door de boomgaard kom je ze al snel tegen: een tiental grote tenten met opgemaakte bedjes. Je hoort het goed! Niks geen matjes, luchtbedden en andere camping-ongemakken, maar échte bedden op pootjes, voorzien van zware dekbedden en zalig zachte kussen.
Dat betekent dat je hier verrukkelijk slaapt in de Texelse zoute zeelucht en toch geniet van het knusse campingleven. Want dat is zo leuk van het buitenleven. Wakker worden met je voeten in het gras, rustig slokjes thee drinken van zelfgeplukte kruiden en genieten van yoghurt met bessen van rondom de tent. Kan erger, toch? En als je toch een beetje stijf bent geworden, huppel je naar de open yogaplek waar naast yogalessen geregeld ademsessies en wellness retreats worden georganiseerd samen met Cindy van Eiland Retreats en Tirsa Esther.
Op Oost
Wat de Waelde Tuin extra speciaal maakt is dat alles wat hier geoogst wordt later op het bord belandt bij Op Oost – het restaurant en boutique hotel – van dezelfde eigenaren.
Hier kookt chef Joram een Michelin-menu (hij ontving een Groene ster) met alles wat de natuur, de boomgaard en de boer op dat moment oogsten. Dat betekent dat het menu geen week hetzelfde is.
Om je toch een idee te geven, wij aten een combinatie van tomaten met afrikaantjes en basilicum en een zá-lig schuim van oude schapenkaas (en dat zeggen we niet vaak over een schuim), gevolgd door een oester met allemaal verse zilte groenten en kruiden. Met de sauzen zit het hier sowieso goed, want het hoofdgerecht bestond uit een boeket van allerlei bladgroenten uit de moestuin maar vooral beurre blanc, van het kaliber: hier moeten verplicht meerdere broodjes in gedoopt worden.
Toe: comfort appelkruimelgebak van de lelijke eendjes uit de boomgaard en bonbons met zeewier – en ja, die willen we nog een keer bestellen. En dan, als de borden terug gaan naar de keuken, staat je nog maar een ding te wachten: rollend terug naar de tent óf naar de sjieke hotelkamer boven het restaurant.
Laat Valerie en Joram je in de wadden – eh, watten – leggen. Hun regeneratieve eco-oase maakt van Texel een complete, onvergetelijke vakantie. En pssst: vraag naar Jan de oesterman!